Lintjes

Door Erik Dob 29 juni 2013

Onlangs hebben we met succes de Pink Wall opgeleverd, een initiatief van Pink Ribbon. Alle hulde voor Pink Ribbon natuurlijk. Zonder meer een club die nobel werk verricht. Allemaal steunen dus. En als je daar als reclamemaker voor mag werken, dan zeg je geen nee. Het vervult me zelfs met een soort van trots; zo van: ik werk voor een goed doel, dus dan schuilt er in mij toch ook ergens een goed mens. Je krijgt er zelfs een lintje voor. Een roze weliswaar, maar toch. In beginsel zijn dit soort organisaties natuurlijk goedbedoelde initiatieven, want bedoeld om minderbedeelden te helpen. Dus doe je mee. Gratis en voor niets. Om des keizers baard.

Maar toch kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat we een beetje goede-doelen-moe zijn. Misschien omdat we tegenwoordig worden platgegooid met reclame voor goede doelen. Of nog erger, men slaat de reclame over en spreekt de man in de straat rechtstreeks aan op zijn gevoel voor naastenliefde. Of BN-ers die ambassadeur zijn van het één of ander, waarbij ik het sterke vermoeden heb dat ze niet uit eigen initiatief deelnemen.

Dus beste lezer, Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik zie door de bomen het bos niet meer. En geen gift aan de Bomenstichting die me daarbij helpt. Nederland kent circa 30.000 goede doelen. En allemaal vechten ze om de aandacht van ons gulle gevers. Want al doet onze internationale reputatie anders vermoeden, niemand is guller dan de Nederlander. Waar het vroeger was voorbehouden aan de welgestelden geeft tegenwoordig maar liefst 96 procent van de Nederlanders wel eens wat aan een goed doel. Jaarlijks geeft de gemiddelde Nederlander 174 euro uit aan goede doelen. Wat zijn we toch lekker vrijgevig met elkaar! Een eurootje in de collectebus hier, een donateurschapje daar, een gift op een gironummer zus en een papierinzamelingsactie op de school van de kinderen zo. En een aantal handigerds zorgen ook nog eens dat het aftrekbaar is, want zo zijn we dan ook wel weer.

Mannen geven trouwens meer dan vrouwen! Ha, puntje voor de mannen! Of toch niet? Want is gulheid gerelateerd aan de hoogte van het bedrag, of aan de hoeveelheid doelen die je steunt? En met morele steun alleen kom je niet meer weg tegenwoordig. Zeker niet als je oog in oog staat met de collectant. Want wee je gebeente als je vriendelijk doch resoluut weigert om te geven. In het gunstigste geval wordt je getrakteerd op een minachtende blik of hoor je bij het voorbijgaan nog net een geringschattende opmerking. Je wordt namelijk geacht te doneren als en wanneer er om wordt gevraagd. Altijd, overal en aan iedereen. Ook al heb je niets met jachtluipaarden, kleine landschapselementen in Limburg of dansende beren in Roemenië, geven zul je! We hebben een vrije keuze waar het gaat om geven, maar niet om te weigeren. Niet meedoen is geen optie. Want dan ben je in Nederland dusdanig in de minderheid dat je zelf in aanmerking komt voor een goed doel. En als het bij mij ooit zover komt, allemaal geven!

 

Contactgegevens

Helperpark 278, 9723 ZA Groningen +31 (0)50-3134747